Wie: Lindy van Helvoort (20)
Werk: beschermd wonen ouderen
Uren: 36, waarvan een onderwijsdag per week
Waar: Reinier van Arkel, Den Bosch
Sinds: september 2009
Opleiding: verzorgende IG, nu eerstejaars verkorte BBL-opleiding verpleegkunde
‘Als ik vertel dat ik in de psychiatrie werk, kijken mensen me vaak verbaasd aan. Ze kennen alleen verhalen over knettergekke mensen, over agressie en separeren. Maar het is niet zo! Natuurlijk gebeuren er heftige dingen, maar in het verpleeghuis was het erger, daar kreeg ik iedere dag wel een keer een mep van een demente oudere! Hier gaan cliënten gewoon de stad in, volgen cursussen en zijn goed aanspreekbaar.’
Goed in je vel
‘Somatische zorg is mooi en natuurlijk moeten mensen gewassen worden, maar ik wil méér. Daarom studeer ik door, uiteindelijk ga ik misschien wel de hbo-opleiding doen. Ik wil uitzoeken waarom iemand de hele dag huilt. Of ik nou naar mezelf kijk, naar mijn oma of naar een cliënt, het belangrijkste is dat je goed in je vel zit. De behoefte aan geestelijke zorg is groter dan aan wassen.’
Stevig in je schoenen
‘De selectie voor de BBL-opleiding was streng. 600 Vragen, een rollenspel, een psychologische toets en een groepsopdracht. Maar dat is goed, want je moet stevig in je schoenen staan voor dit werk. Verder denk ik dat je open moet zijn, want met problemen opkroppen red je het niet. En zorgzaam, maar niet tè. Dat is wel een valkuil voor mij.
De combinatie studie-werk valt mee, als je goed plant. Het scheelt dat ik nog thuis woon en wat vrijstellingen heb. De lessen zijn boeiend, ik leer veel over ziektebeelden, maar na een schooldag kom ik wel gebroken thuis. Niets mogen doen, uren geconcentreerd luisteren – werken is minder inspannend!’
Ruimte voor geluk
‘Ik heb de verantwoordelijkheid voor een groep van zes ouderen, in wisselende diensten. Je begeleidt hen van het opstaan ’s morgens tot het advocaatje ’s avonds. En je probeert ruimte te maken voor een beetje geluk. Een vrouw die zich altijd in bed verstopt meekrijgen naar een terrasje en haar achter een rumgebakje helemaal zien opbloeien, dat is superleuk. Het valt me mee hoe snel je van cliënten vertrouwen en waardering krijgt, al gebeurt het ook dat iemand alles afwijst. Dat zijn dieptepunten. Misschien ga ik die in de toekomst meer meemaken, op zwaardere afdelingen. Met volwassenen en jongeren, mensen van mijn eigen leeftijd. Maar dat schrikt me niet af, ik ga ervoor.’ (© Liesbeth Sluiter)